του συντάκτη μας Αντώνη Αντωνιάδη
Στην ουσία δεν ήταν μία μάχη, αλλά δύο αλληλοσφαγές, αλλά ας αφηγηθώ το γεγονός, όπως το έσωσε ο Διόδωρος Σικελιώτης, για να καταλάβετε.
Το 310 π.Χ οι Συρακούσιοι είχαν πόλεμο με τους Καρχηδόνιους και ο τύραννος Αγαθοκλής, που του έκοβε κάπως στα πολεμικά, σκέφτηκε ότι αντί να πολιορκούν οι Καρχηδόνιοι την πόλη του, είναι καλύτερο να πολιορκήσει αυτός την Καρχηδόνα. Αυτό που λένε οι στρατιωτικοί δηλαδή: η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Ετοίμασε λοιπόν στρατό και αποβιβάστηκε στην Αφρική. Οι Καρχηδόνιοι, που δεν περίμεναν μια τέτοια εξέλιξη, τα έχασαν, κλείστηκαν στα τείχη και περίμεναν τις κινήσεις των Ελλήνων.
Ωστόσο ο Αγαθοκλής έκανε όλα τα υπόλοιπα εκτός από το να πολιορκήσει την Καρχηδόνα. Κατάκτησε τα χωριά και τις κωμοπόλεις, κατέστρεψε τα χωράφια, έκλεψε τα ζώα, έστελνε τα κλοπιμαία στην Σικελία και γενικώς καταλήστευε την περιοχή χωρίς να πολιορκεί την πόλη.
Οι Καρχηδόνιοι είδαν και απόειδαν ότι οι Συρακούσιοι δεν επιτίθενται, αλλά μονάχα ληστεύουν την περιοχή και αποφάσισαν να βγουν από τα τείχη. Έτσι, πήγαν και στρατοπέδευσαν απέναντι από το στρατόπεδο των Ελλήνων.
Ωστόσο κανένας δεν είχε σκοπό να δώσει μάχη. Οι Καρχηδόνιοι φοβούνταν, ενώ ο Αγαθοκλής είχε προβλήματα διοίκησης. Το αποτέλεσμα ήταν οι δυο αντίπαλοι να παραμένουν κλεισμένοι στα στρατόπεδά τους, περιμένοντας την κίνηση του αντιπάλου τους. Οι μέρες περνούσαν και οι τροφές λιγόστευαν, χωρίς να γίνεται τίποτα. Εκτός αυτού, ο Αγαθοκλής ήταν τέτοιος τσιγκούνης που ανέβαλε τις πληρωμές των μισθοφόρων του για όταν… νικήσει τους Καρχηδόνιους. Μεταξύ των μισθοφόρων όμως ήταν και κάποιοι Αφρικανοί που χρειάζονταν επειγόντως χρήματα. Έτσι, απλήρωτοι και κακοταϊσμένοι, οι Αφρικανοί μισθοφόροι αποφάσισαν ένα βράδυ να φύγουν από το ελληνικό στρατόπεδο και να πάνε στο καρχηδονιακό ώστε προσφέρουν εκεί τις υπηρεσίες τους.
Βράδυ, σκοτάδι πηχτό, οι φρουροί των Καρχηδονίων ακούν θόρυβο από όπλα και άλογα και τρομάζουν. Νομίζουν ότι δέχονται επίθεση, σημαίνουν συναγερμό, και τρέχουν να ξυπνήσουν τον στρατηγό τους. Όμως οι υπόλοιποι Καρχηδόνιοι στρατιώτες, που και αυτοί έχουν ξυπνήσει έντρομοι, βλέπουν τους φρουρούς που τρέχουν προς το αντίσκηνο του στρατηγού, νομίζουν ότι είναι Έλληνες και τους επιτίθενται! Σύντομα η μάχη επεκτείνεται σε όλο το στρατόπεδο, με αποτέλεσμα μέσα στο σκοτάδι να σφάζονται οι Καρχηδόνιοι αναμεταξύ τους.
Οι Αφρικανοί μισθοφόροι, λίγο έξω από το καρχηδονιακό στρατόπεδο, ακούνε τη φασαρία από μέσα και τρομάζουν. Νομίζουν ότι οι Καρχηδόνιοι θα τους επιτεθούν και στρέφουν τα άλογα και τις καμήλες τους να σωθούν. Αποφασίζουν να γυρίσουν στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Και καλπάζουν ταχέως προς τα εκεί…
Οι Έλληνες φρουροί ακούνε τη φασαρία που γίνεται στο στρατόπεδο των Καρχηδονίων, τις φωνές, την κλαγγή, ακούνε και το ποδοβολητό των Αφρικανών μισθοφόρων που επιστρέφουν φοβισμένοι και νομίζουν ότι τους επιτίθενται οι Καρχηδόνιοι. Βάζουν τις φωνές και τρέχουν να ξυπνήσουν τους άλλους που κοιμούνται. Όσοι στρατιώτες ξυπνάνε από τις φωνές και βγαίνουν από τα αντίσκηνα βλέπουν τους φρουρούς να τρέχουν ουρλιάζοντας και τους θεωρούν Καρχηδόνιους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να σφάζονται και οι Έλληνες αναμεταξύ τους. Τελικά, μέσα στο σκοτάδι και τα δυο στρατόπεδα πήραν φωτιά, στην κυριολεξία. Την επόμενη μέρα, και οι δυο αποδεκατισμένοι στρατοί μετέφεραν τα στρατόπεδα σε άλλο μέρος και μετά από κάποιες μέρες ο Αγαθοκλής επέστρεψε στις Συρακούσες.
Η πολιορκία και η κατάκτηση της Καρχηδόνας από τους Έλληνες, αν και ξεκίνησε, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ…
Φίλες και φίλοι, μείνετε συντονισμένοι στην Κοιλάδα της Γνώσης για περισσότερα άρθρα ιστορικής, λογοτεχνικής και λοιπής φύσης, παρουσιάσεις βιβλίων, συνεντεύξεις και κληρώσεις…