Τα ομηρικά έπη είναι τα απόλυτα Best Seller. Έχουν φανατικούς αναγνώστες από το 800 π.Χ. και «πουλάνε» μέχρι και σήμερα στους πάγκους των βιβλιοπωλείων. Έχουν γραφτεί χιλιάδες βιβλία γι’ αυτά ή χάρη σε αυτά και έχουν γίνει επίσης αμέτρητες σεναριακές διασκευές για κινηματογραφικά έργα και τηλεοπτικές σειρές. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τι υπάρχει στον Όμηρο που συγκινεί μέχρι σήμερα τόσο πολύ το αναγνωστικό κοινό και τους δημιουργούς;
Όταν βλέπεις μία ταινία για σχεδόν τρεις ώρες και δεν βαριέσαι ούτε στιγμή, δεν μπορεί παρά να είναι καλή. Όταν μάλιστα έχεις διαβάσει ξανά και ξανά το επικό ποίημα στο οποίο βασίζεται, δεν μπορεί παρά να είναι πάρα πολύ καλή. Πώς ακριβώς όμως κρατά μία ταινία το ενδιαφέρον για τρεις ώρες; Έχουν βάση όσα λέγονται για αυτήν; Ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα, απαλλαγμένα από φόβο και πάθος, και πώς σχετίζεται η ταινία με το επικό ποίημα που διασκευάζει;
Στις 12 Μαΐου, η αγγλική εφημερίδα The Guardian δημοσιοποίησε τη λίστα με τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών που έχουν κυκλοφορήσει στα αγγλικά, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις. Στο άρθρο αυτό θα δούμε πώς καταρρέει κάθε αξιοκρατικό κριτήριο που η ίδια η εφημερίδα είχε θέσει στον εαυτό της και πώς αυτή η λίστα μας λέει περισσότερα για την ίδια την εφημερίδα παρά για τα βιβλία.
Αν οι μάχες που διεξήχθησαν κάτω από την Κωνσταντινούπολη το 1453 είναι σχετικά άγνωστες, το ίδιο συμβαίνει και με έναν εκ των πρωταγωνιστών τους, τον Johannes Grande Alemani, όπως τον αναφέρει στο «Historia captae a Turcis Constantinopolis» ο Έλληνας καθολικός αρχιεπίσκοπος Χίου, Λεονάρδος. Ποιος ήταν ο Johannes Grande Alemani και πώς συνέβαλε σε αυτές τις μάχες;
Ακούμε κατά καιρούς, ειδικά σε περιόδους πολιτικής όξυνσης ή αναψηλάφησης περιστατικών της ιστορίας μας, ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε την… μοναδική κατάρα σε όλη την υφήλιο να αλληλοφαγωνόμαστε και να αλληλοσκοτωνόμαστε με συνεχείς εμφυλίους πολέμους. Λένε μάλιστα πως αυτό είναι και στο… DNA μας.
Είναι όμως πράγματι έτσι;
του συντάκτη μας, Αντώνη Αντωνιάδη Πιθανόν όλοι έχετε ακούσει για την «ιστορία» περί της ναζιστικής βάσης που υπήρχε δήθεν στην Ανταρκτική κι όπου εκεί κατέφυγαν μεγάλοι αξιωματούχοι Γερμανοί, μα πάνω απ’… Περισσότερα »Βάση 211: Ο μύθος της ναζιστικής Ανταρκτικής
Ο Δημήτριος Σκρεπετός γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοιλάδα Αργολίδας και ζει στην Αθήνα. Πήρε το δίπλωμα Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Τεχνολογίας Υπολογιστών από την Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών και εκπόνησε… Περισσότερα »Δημήτριος Σκρεπετός: Βιογραφικό
Ένα από τα κεντρικά πρόσωπα -αν όχι το κεντρικότερο- της Ελληνικής Επανάστασης ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Με τον τρόπο που σχεδίασε τις μάχες του μου θυμίζει ξεκάθαρα τους αρχαίους Έλληνες στρατηγούς, οι οποίοι σε κάθε πόλεμο είτε με ξένους αντιπάλους είτε εναντίον άλλων Ελλήνων, εκμεταλλεύονταν στο έπακρο τις -συνήθως λιγοστές- δυνατότητες που είχαν. Ο Κολοκοτρώνης, χωρίς τυπική στρατιωτική εκπαίδευση δυτικού τύπου, αλλά με βαθιά βιωματική γνώση του πολέμου της κλεφτουριάς και των συγκρούσεων στην Πελοπόννησο, ανέπτυξε ένα είδος «ασύμμετρης στρατηγικής» που αποδείχθηκε καθοριστικό για την επιβίωση και τελικά την επιτυχία της Επανάστασης.
Μεγάλη συζήτηση γίνεται και φέτος, όπως και κάθε Μάρτιο, αλλά και λόγω της πρόσφατης σχετικής ταινίας, για το αν γνώριζε ο Καποδίστριας ότι θα δολοφονηθεί την 27η Σεπτεμβρίου 1831 έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο από τον Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη.