Το 2011, μου ήρθε η ιδέα να ασχοληθώ πιο επισταμένα με τον εν λόγω πόλεμο, γράφοντας ένα μυθιστόρημα, την Ελένη της Αιτωλίας (2025), το οποίο θα αναδείκνυε τον ρόλο των Ελληνίδων στο νικηφόρο αποτέλεσμα. Ενώ ξαναερευνούσα τα αρχαία κείμενα, ξεχώριζα διάφορα στοιχεία και συνδύαζα σκόρπιες και θολές πληροφορίες, την ίδια ακριβώς περίοδο κυκλοφορούσαν ευρέως διάφορες ευφάνταστες θεωρίες για τη κρίσιμη μάχη του πολέμου, που έγινε στους Δελφούς.

Πιστεύατε ότι η «πατέντα» του πελατειακού κράτους εφευρέθηκε από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, την ΕΡΕ, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Όθωνα, την περίοδο του Βυζαντίου ή της Τουρκοκρατίας; Θα σας στενοχωρήσω…

Η Αναγέννηση ξεκίνησε από τις πόλεις της Βόρειας Ιταλίας, κατά το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα. Κατά μία άποψη, οι γνώσεις και η κλασική παιδεία των Ελλήνων λογίων του Βυζαντίου υπήρξαν καθοριστικές, τόσο για την εμφάνιση, όσο και για την εξέλιξή της. Μάλιστα, ο Γάλλος ιστορικός Ph. de Commines (1447-1511), υποστήριξε ότι χωρίς την κατάλυση του Βυζαντίου, η Αναγέννηση δεν θα μπορούσε να συντελεστεί. Αντίθετα, υπάρχουν άλλοι που αμφισβητούν την προσφορά των βυζαντινών λογίων, όπως ο Ελβετός ιστορικός C. J. Burckhardt (1818-1897), που αναζητά τα αίτια της Αναγέννησης στην αναβίωση των ιταλικών πόλεων-κρατών και στη στροφή προς νέα πολιτισμικά πρότυπα, αποδίδοντας δευτερεύοντα ρόλο στη μελέτη της αρχαιότητας.

Το νέο του ιστορικό μυθιστόρημα «Η Ελένη της Αιτωλίας» και ο κόσμος της αρχαίας Ελλάδας.

Πώς ένας μικρός στρατός σε μειονεκτική θέση μπορεί όχι μόνο να νικήσει αλλά να κατατροπώσει τον αντίπαλό του;

Αγανακτισμένοι και δημοκρατία, μια παλιά, ελληνικότατη ιστορία.

Η αναπάντεχη βροχή που έσωσε τον Μάρκο Αυρήλιο και τις λεγεώνες του και πώς, ποιοι και γιατί την εκμεταλλεύτηκαν.