Βιβλιοέναυσμα #31: Νυχτερινή Βάρδια

Μερικά βιβλία αξίζουν να ξανα-διαβαστούν, και η Νυχτερινή Βάρδια (Κλειδάριθμος, 528 σ.) τού Stephen King είναι ένα εξ αυτών μιας και περιέχει μερικές από τις πιο γνωστές ιστορίες του, όπως Τα Παιδιά στις Καλαμποκιές, Τζερούσαλεμ Λοτ, και Ο Μπαμπούλας. Πρωτοδιάβασα την εν λόγω συλλογή διηγημάτων τρόμου τον Ιανουάριο τού 2018, στην αγγλική και σε ηλεκτρονική μορφή, όταν ήμουν ακόμα στον Καναδά. Ενάμιση χρόνο μετά, αποφάσισα να διαβάσω για δεύτερη φορά – στα ελληνικά τώρα – την Νυχτερινή Βάρδια.

Πρόκειται για την πρώτη συλλογή διηγημάτων τού Κινγκ, εκδοθείσα από τις εκδόσεις Doubleday το 1978, βραβευμένη με το βραβείο Balrog και προτεινόμενη για το Locus και το World Fantasy. Εκείνα τα χρόνια ο Κινγκ ήταν σε δαιμονιώδη φόρμα, έχοντας εκδώσει πρόσφατα την Κάρι (1974), το Σάλεμς Λοτ (1975), την Λάμψη (1977), και το Κοράκι (1978). Την αρχή τής επιτυχημένης καριέρας του, που σηματοδότησαν αυτά τα βιβλία, τις πολυποίκιλες δυσκολίες που αντιμετώπισε, καθώς και μία γενική συζήτηση περί τρόμου καλύπτει ο Κινγκ σε έναν απολαυστικό πρόλογο – κάτι που έκανε πρώτη φορά σε βιβλίο του-, ενώ ο συγγραφέας John D. MacDonald δίνει μία σύντομη μα κοφτερή εισαγωγή.

Τι μας περιμένει μετά τον πρόλογο; Είκοσι απολαυστικές ιστορίες τρόμου, βγαλμένες από την Αμερική τής δεκαετίας τού ’80, τότε που δεν υπήρχαν ακόμα κινητά και συστήματα GPS και ήταν πολύ πιο εύκολο να χαθείς μέσα στην αχανή αμερικανική ενδοχώρα… Έχουμε, λοιπόν, ένα προοίμιο (Τζερούσαλεμς Λοτ) και μία συνέχεια (Ένα για τον Δρόμο) τού Σάλεμς Λοτ, που ρίχνουν φως σε εκείνο το περίεργο χωριό. Έχουμε την πασίγνωστη ιστορία Τα Παιδιά στις Καλαμποκιές, με μία θρησκευτική αίρεση παιδιών, Λαβκραφτικές αναφορές (Τζερούσαλεμς Λοτ και Είμαι η Πύλη), και παραδοσιακό τρόμο (Ο Μπαμπούλας). Πρωτότυπες ιστορίες (Πεδίο Μάχης), ιστορίες που κόβουν την ανάσα λόγω υψομέτρου (Η Μαρκίζα και Το Τελευταίο Σκαλί), διηγήματα μαυρισμένα από πανδημίες (Νυχτερινό Κύμα και Άνοιξη σαν Φράουλα), δαίμονες (Το Μάγκανο), και τρέλα (Νυχτερινή Βάρδια και Η Γυναίκα στο Δωμάτιο), αλλά και συγκινητικές στιγμές (Το Τελευταίο Σκαλί και Αυτός που Αγαπούσε τα Λουλούδια).

Η έκδοση τού Κλειδάριθμου είναι άρτια, όπως συνηθίζει ο εν λόγω εκδοτικός, με στρωτή μετάφραση, και πλήθος σημειώσεων για τις αναφορές τού Κινγκ σε πρόσωπα και πράγματα τής Αμερικής τού ’80. Παρακάτω, πάμε να δούμε κάθε διήγημα ξεχωριστά.

  • Τζερούσαλεμ Λοτ (Jerusalem’s Lot, 52 σ.): Πρόκειται για ένα φοβερό προοίμιο τού Σάλεμς Λοτ, που διαδραματίζεται το 1850 και εξιστορείται σε μορφή επιστολών. Ο Τσαρλς Μπουν μαζί με τον υπηρέτη του Κάλβιν ΜακΚάν εγκαθίσταται στην μυστηριώδη έπαυλη Τσαπελγουάιτ. Το περίεργο παρελθόν της και οι ιστορίες που ακούν τόσο για αυτήν όσο και για το γειτονικό και εγκαταλελειμμένο χωριό Τζερούσαλεμς Λοτ από τους κατοίκους τού Πρίτσερς Κόρνερς τούς οδηγούν σε ένα μονοπάτι δίχως επιστροφή. Θρησκευτικές αιρέσεις, αναφορές στον Λάβκραφτ, και απαγορευμένα βιβλία, φαντάσματα, καιτέρατα… Ίσως η καλύτερη ιστορία τής συλλογής.
  • Νυχτερινή Βάρδια (Graveyard Shift, 26 σ.): Τα πράγματα πάνε πολύ στραβά όταν η τεταμένη σχέση ενός υπαλλήλου με τον προϊστάμενό του μεταφέρεται σε ένα σκοτεινό υπόγειο γεμάτο με -όχι και τόσο φυσιολογικούς- αρουραίους και νυχτερίδες…
  • Νυχτερινό Κύμα (Night Surf, 12 σ.): Μία παρέα νεαρών παλεύει να ξεφύγει από μία θανατηφόρα πανδημία και καταλήγει στην παράνοια. Αποπνέει μυρωδιές παρακμής αλλά και νοσταλγίας για το χαμένο παρελθόν.
  • Είμαι η Πύλη (I am the Doorway, 20 σ.): Θα περιμένατε ένας πρώην αστροναύτης να γράφει επιστολές στην κυβέρνηση εναντίον των αποστολών εξερεύνησης τού διαστήματος; Ίσως ναι, αν όσα είδε εκεί έξω τον έκαναν να πιστεύει πως δεν είμαστε και τόσο μόνοι όσο πιστεύουμε…
  • Το Μάγκανο (The Mangler, 30 σ.): Μία σειρά ατυχημάτων σχετιζόμενα με ένα τεράστιο πλυντήριο προκαλούν παράξενες σκέψεις στον αστυνομικό που ανέλαβε ένα από αυτά. Ο Κινγκ στήνει επιδέξια αυτή την ιστορία με στοιχειά και εξορκισμούς, κάνοντάς σε να σκεφτείς πόσο γελοία θα φαινόταν στα χέρια οποιουδήποτε άλλου συγγραφέα.
  • Ο Μπαμπούλας (The Boogeyman, 17 σ.): Ένας πατέρας που έχει χάσει και τα τρία παιδιά του επισκέπτεται έναν ψυχίατρο. Του εξιστορεί πώς επήλθε οι θάνατοι αυτοί στα χέρια τού Μπαμπούλα. Ανατριχιαστική ιστορία, που παίζει με ένα καθολικό παιδικό φόβο, και με ένα τέλος-δυναμίτη.
  • Γκρίζα Μάζα (Gray Matter, 17 σ.): Ενώ μερικοί φίλοι κουρνιάζουν στο μπαρ-στέκι τους, ένα παιδί ζητάει την βοήθειά τους. Καθώς πλησιάζουν στο σπίτι τού μικρού, μαθαίνουν την πορεία τού πατέρα του προς κάτι… άλλο. Κάτι που εξηγεί τις πρόσφατες εξαφανίσεις στην πόλη…
  • Πεδίο Μάχης (Battleground, 16 σ.): Από τις πιο πρωτότυπες ιστορίες που έχω διαβάσει. Ένας επαγγελματίας δολοφόνος λαμβάνει ένα ύποπτο δέμα. Στην αρχή νομίζει ότι είναι βόμβα, αλλά αποδεικνύεται πως απλώς περιέχει μερικά μολυβένια στρατιωτάκια. Μόνο που δεν είναι ακίνητα… Η ιστορία έχει γίνει και επεισόδιο στην σειρά Nightmares and Dreamscapes (δείτε το εδώ).
  • Τα Φορτηγά (Trucks, 25 σ.): Φορτηγά, νταλίκες, και μπουλντόζες περικυκλώνουν τούς θαμώνες ενός επαρχιακού βενζινάδικου. Μόνο που τα οχήματα είναι άδεια. Και νοήμονα. Και αλίμονο σε όποιον βγει έξω… Θύμισε λίγο από την ταινία Assault on Precinct 13.
  • Μερικές Φορές Επιστρέφουν (Sometimes They Come Back, 42 σ.): Εφιαλτικά όνειρα στοιχειώνουν έναν καθηγητή που έχασε τον αδερφό του από επίθεση τριών αγοριών. Στην νέα του δουλειά, αποκτάει μερικούς νέους μαθητές που – παρότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε – μοιάζουν εκπληκτικά ίδιοι με τους δολοφόνους… Αναφορά σε επικκλήσεις και στον Άρχοντα των Μυγών.
  • Άνοιξη Σαν Φράουλα (Strawberry Spring, 15 σ.): Σε ένα περιβάλλον που έφερνε πολύ σε Scream, ένα κύμα δολοφονιών στοιχειώνει μία πανεπιστημιακή κοινότητα. Ούτε το νέο φονικό κύμα γρίπης δεν θα σταματήσει τον δολοφόνο, που περιτρυγυρίζει μέσα σε νύχτες με ομίχλη…
  • Η Μαρκίζα (The Ledge, 25 σ.): Άλλη μία ιστορία που θα ήταν τραγελαφική σε υποδεέστερα χέρια. Η κόντρα για μία γυναίκα θα μεταφερθεί στην μαρκίζα τού ρετιρέ μίας πολυκατοικίας. Δεν ενδείκνυται για υψοφοβικούς. Κυριολεκτικά κόβει την ανάσα. Α ρε Κινγκ…
  • Ο Κουρέας του Γκαζόν (The Lawnmower Man, 15 σ.): Κάπως περίεργο διήγημα, με μία μηχανή γκαζόν και τον χειριστή της που δεν είναι και τόσοι αθώοι όσο θα νόμιζε κανείς…
  • Πρώην Καπνιστές Α.Ε. (Quitters, Inc., 29 σ.): Πολλοί προσπαθούν να κόψουν το τσιγάρο, αλλά δεν μπορούν. Τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά όταν η υποτροπή συνοδεύεται με βία. Ανεξέλεγκτη βία. Μου θύμισε την ιστορία The Monkey Treatment τού George R. R. Martin.
  • Ξέρω τι Χρειάζεσαι (I Know what you Need, 32 σ.): Μυστήριο, στοιχειωμένο παρελθόν, βουντού, και εμμονές συνδέονται αρμονικά σε μία ιστορία με φόντο τα ανέμελα πανεπιστημιακά χρόνια…
  • Τα Παιδιά στις Καλαμποκιές (The Children of the Corn, 44 σ.): Το πιο καλτ διήγημα τής συλλογής. Χωρίς κινητά και GPS (μιλάμε για την δεκαετία τού ’80), ένα ζευγάρι καταλήγει σε ένα φαινομενικά εγκαταλελειμμένο χωριό κάπου στην ύπαιθρο τής Νεμπράσκα. Η εκκλησία φαίνεται το μόνο συντηρημένο μέρος, αλλά δεν είναι πλέον εκκλησία τού Χριστού… Θυμίζει το διήγημα τού King You Know They Got a Hell of a Band από την συλλογή Nightmares and Dreamscapes. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως έχουν βγει δέκα (!!) ταινίες ενεπνευσμένες από το διήγημα.
  • Το Τελευταίο Σκαλί (The Last Rung on the Ladder, 18 σ.): Συγκινητική ιστορία, για δύο αδέρφια και την σχέση τους από την παιδική ηλικία μέχρι το σήμερα.
  • Αυτός που Αγαπούσε τα Λουλούδια (The Man who Loved Flowers, 9 σ.): Ένας παρανοϊκός ψάχνει μία νεκρή γυναίκα, σκοτώνοντας όποια άτυχη δεν είναι αυτή.
  • Ένα για τον Δρόμο (One for the Road, 23 σ.): Πρόκειται για μία ιστορία μετά τα γεγονότα στο βιβλίο Σάλεμς Λοτ. Ένας άντρας καταφθάνει στο μπαρ τού Φάλμουθ. Η χιονοκαταιγίδα παγίδεψε το αμάξι του, μαζί με την γυναίκα και την κόρη του, μέσα σε ένα γειτονικό χωριό. Δύο άντρες δέχονται, παρά τον φόβο και τις επιφυλάξεις τους, να βοηθήσουν τον άντρα να σώσει την οικογένειά του. Κινούν και οι τρεις για το χωριό με όνομα… Τζερούσαλμες Λοτ…
  • Η Γυναίκα στο Δωμάτιο (The Woman in the Room, 19 σ.): Διακρίνει κανείς εδώ στοιχεία που θα απασχολήσουν πολύ τον Κινγκ στο μέλλον, όπως οι αρρώστιες και ο θάνατος. Η ιστορία είναι γεμάτη παράνοια και τρέλα, ίσως η πιο αδύναμη τής συλλογής.

Αυτά! Ευχαριστώ τις εκδόσεις Κλειδάριθμος για την προμήθεια τού βιβλίου και ελπίζω να διαβάσετε και να απολαύσετε την Νυχτερινή Βάρδια!

Φίλες και φίλοι, μείνετε συντονισμένοι στην Κοιλάδα της Γνώσης για περισσότερες παρουσιάσεις βιβλίων και συνεντεύξεις…

  • Ακολουθήστε μας στο Facebook εδώ
  • Γραφτείτε στην ομάδα μας Φίλοι Ιστορικού Μυθιστορήματος στο Facebook εδώ

Αφήστε μια απάντηση